Op het moment dat iemand erover denkt om met jou in gesprek te gaan, zal diegene dat altijd eerst met intimi bespreken. Met een vriendin, een partner, een dierbaar familielid of een loopbaanprofessional. Ik heb nog nooit anders meegemaakt. Je wikt en weegt en bespreekt: ‘Ga ik solliciteren, ga ik in gesprek? Is het de moeite van het avontuur waard? Hoe wordt mijn leven er beter van als het allemaal doorgaat? Ik weet nu wat ik heb. Wat staat er tegenover als ik mijn toch wel fijne collega’s, mijn vaste contract, een prettige reisafstand, fijne regelingen, enzovoort achter me laat? Wil ik dit avontuur en wil ik mijzelf opnieuw bewijzen in een nieuw (tijdelijk) contract?.’ Of als je werkloos bent: ‘Hoe zal het dit keer gaan? Hoe stabiel is het daar?’
Solliciteren: de wens voor een beter leven
De what’s in it for me? wil je helder hebben, nog voordat je solliciteert naar de functie. Ook als je benaderd wordt om te komen praten. Wat de wens voor een beter leven is? Dat is voor iedereen weer wat anders:
- fijne(re) collega’s;
- boeiend(er) werk, maatschappelijk relevant(er) werk;
- een promotie;
- goede werk-privébalans en twee dagen thuis werken;
- meer salaris onderaan de streep;
- kunnen combineren met een studie, met een webshop, met mantelzorg;
- enzovoort, ik kan deze lijst oeverloos lang maken.
Vacature moet raken
Wat als een paal boven water staat, is dat je vacature iemand in het hart moet raken, anders komt niemand in beweging. Echt niet. En wat dat is, daar kun je onderzoek naar doen; intern en extern zijn er volop bronnen te vinden om dit te onderzoeken. Waar raak je een potentieel nieuwe collega mee? Onderzoek het.
Waar het mij, nogmaals, om gaat is dat je je realiseert dat solliciteren hoop op een beter leven is. En dat je dat betere leven zichtbaar en voelbaar maakt, online en offline. Zodat jij helpt met a) een optimale zelfselectie en b) dat zij ‘wauw’ ervaren: ‘Dit is voor mij hoop op een beter leven!’, zodat zij bij je solliciteren.
Je huidige medewerkers hebben de meeste invloed op het raken van de potentieel nieuwe collega’s. Wat zij uitdragen en laten zien, dat raakt iemand in het hart. Sociale bewijskracht is een van de krachtigste beïnvloedingsinstrumenten die er zijn. Betrek hen zo veel mogelijk bij de werving. Dat kan ook met een speciaal team van door jou getrainde ambassadeurs, ik vertel je daar in mijn boek Bruut eerlijk werven alles over.
Drie manieren om in beeld te komen bij de werkgever
In beeld komen bij jou als werkgever, dat kan vanuit de sollicitant gezien op drie manieren. Ik noem ook het recruitmentjargon dat erbij hoort:
- Referral: via zijn of haar netwerk, iemand introduceert de sollicitant persoonlijk bij de werkgever en hij of zij wordt uitgenodigd.
- Sourcing: de sollicitant is online vindbaar met diens vakmanschap en wordt actief benaderd om te komen praten.
- Post & pray: de sollicitant solliciteert zelf actief met cv en brief (jij als werkgever publiceert je vacature, en bidt dat de goede mensen uit zichzelf bij je solliciteren).
Benaderd worden, dat gebeurt nu meer dan ooit. Referral is er al van oudsher en sourcen is sinds ongeveer twintig jaar een apart specialisme. Zelf het initiatief nemen om te solliciteren, dat gebeurt nu minder dan ooit. Gelukkig maar: alleen maar hopen op actieve sollicitanten, dat maakt van je werving en selectie een ‘afwijzingsbusiness’. Iemand benaderen is dat niet – integendeel, je geeft iemand het gevoel dat-ie echt gezien wordt. Als je het goed aanpakt.
Wat mij enorm stoort, is dat men het bij het onderwerp solliciteren altijd, echt altijd, alleen over het sturen van een brief met cv heeft. Het gaat altijd over ‘brievenstuurderij’, zoals ik het noem. Ook in de pers. Terwijl dat de meest vervelende manier van solliciteren is en het minder dan ooit gebeurt.’
Bekijk het interview met Aaltje Vincent:
Bron: Bruut eerlijk werven
Door: Aaltje Vincent
Aaltje Vincent is een ervaren loopbaanprofessional, toonaangevend expert in solliciteren en bestsellerauteur. Zij helpt en inspireert honderdduizenden sollicitanten in hun zoektocht naar beter werk…
