Waarom levert werk zoveel druk op?
Jaren geleden gingen mijn lief en ik weer eens kamperen in Frankrijk. Eerst een weekje aan de Loire, op een eilandje bij Amboise. Vervolgens door naar Bretagne, om daar een stuk van het Sentier de Douaniers te lopen. Om tot slot nog een paar dagen bij te komen op een ‘luxe’ camping – met zwembad (!). Tijdens ons afscheidsetentje realiseerde ik me tot mijn eigen verrassing dat ik me nog nooit zo ontspannen had gevoeld. Een enorm contrast met het altijd stressvolle werk. De vraag waarom werk zoveel druk oplevert – en hoe het anders zou kunnen – liet me vanaf dat moment niet meer los. Ik was immers niet de enige die hiermee worstelde.
Weerbarstige praktijk
Je herkent het misschien wel. Je houdt van je vak, bent niet bang voor verantwoordelijkheid en wil graag, samen met je collega’s of je team, iets bereiken. Maar de dagelijkse praktijk is weerbarstig. Er moet van alles tussendoor, het leidt je af, kost meer tijd dan je had gewild of je ziet er het nut niet van in. En je baas vindt misschien andere dingen belangrijk dan jij. Of er gebeuren zaken die jij, gewoon als mens, niet oké vindt. Dat kan spanning opleveren. Bij mij in ieder geval wel.
Bron van spanning
Toen ik daar wat dieper over na ging denken, ontdekte ik dat werken in een (grote) organisatie een inherente bron van spanning met zich meebrengt. Zo hield ik van de bedrijven waar ik werkte, was ik hartstikke loyaal, maar had ik tegelijkertijd behoefte aan meer speelruimte, aan autonomie. Dat bijt. En niet alleen bij mij. Ook de manier waarop er met collega’s werd omgegaan brak me soms op. Dat stond dan zo haaks op mijn eigen waarden, dat ik er wel iets van móest zeggen. Je maakt je er niet populair mee, maar niets doen zou me nog meer spanning opleveren. En ook dat gevoel kennen meer mensen.
Extra speelruimte creëren
Het goede nieuws is dat er met dit soort spanning wel degelijk valt te dealen. Want extra speelruimte – om te doen en te zeggen wat jij belangrijk vindt – kun je namelijk ook zelf creëren. Ik schrijf erover in ‘Lieve leiders,’. Weliswaar gaat het boek primair over hoe je een ‘lieve leider’ wordt voor anderen, maar dat vraagt ook om ‘lief leiderschap’ voor jezelf. In het laatste hoofdstuk ga ik hier nog wat nadrukkelijker op in. Zo is voor mij vrijheid in mijn hoofd en in mijn handelen cruciaal. Dat maakte dat ik al tijdens mijn eerste baan besloot om een spaarpot aan te leggen. Omdat zo’n spaarpot me de ruimte zou geven ‘tegen de stroom in te gaan’, zonder meteen het risico te lopen dakloos te worden. De grap is dat ik die spaarpot uiteindelijk nooit nodig heb gehad. Maar weten dat die noodvoorraad er was, leverde tijdens dertig jaar ‘corporate life’ rust, ruimte en resultaat.
Meer ontspanning?
Wil jij ook graag wat meer ontspanning in je werk, stop dan mijn boek in je vakantiekoffer. Ik beloof je dat het net zo lekker leest als een roman, niet alleen stof tot nadenken geeft, maar ook concrete handreikingen. Je kunt natuurlijk ook meteen actie ondernemen door dit jaar gewoon thuis te blijven en je vakantiegeld in zo’n spaarpot te storten ;-). Want thuisblijven is tegenwoordig misschien wel relaxter dan op vakantie gaan. Mocht je daarover nog twijfelen, lees dan als bijsluiter ‘Is het leven elders leuker?’, mijn essay voor FD Persoonlijk, het weekendmagazine van Het Financieele Dagblad. Je vindt het hier.
Maar waar je ook heen gaat deze zomer en wat je ook gaat doen: geniet ervan!
Door: Marianne Janssen
Marianne Janssen vervulde jarenlang management-, advies- en personeelsdirectiefuncties in verschillende internationale organisaties. Met haar tas vol professionele kennis en doorleefde ervaring begeleidt ze nu leidinggevenden en teams bij leiderschaps- en verandervraagstukken. Persoonlijk, nuchter en concreet.
